Genetyka

Kiedy na początku lat 70. ubiegłego wieku wprowadzono technologie rekombinacji DNA, wielu uczonych przewidywało tyleż szkody, ile pożytku z jej stosowania. Wielki niepokój budziła możliwość przypadkowego wyhodowania organizmu niebezpiecznego dla środowiska naturalnego, a przede wszystkim całkowicie nowych szczepów bakterii czy innych patogenów, z którymi świat nie miał nigdy do czynienia i które mogą być trudne do opanowania. Badacze opracowujący metody rekombinacji DNA starannie przestrzegali ustalonych zasad, aby nowa technologia była bezpieczna. Doświadczenia prowadzone ponad trzydzieści lat w tysiącach uniwersyteckich i przemysłowych laboratoriów pokazały, że sztuczną re-kombinację DNA można stosować bezpiecznie. Genetycy stworzyli np. szczepy E. coli ginące w środowisku zewnętrznym. Badacze prowadzą doświadczenia, które mogłyby być groźne, tylko w specjalnych pomieszczeniach, zaprojektowanych tak, aby nie mogły się z nich wydostać patogeny; dzięki temu można bezpiecznie pracować nad potencjalnie groźnymi organizmami. Dotychczas nic nie potwierdza obaw przed przypadkowym sklonowaniem niebezpiecznych genów /ab uwolnienia groźnych organizmów, aczkolwiek nie da się wykluczyć złośliwych umyślnych manipulacji z niebezpiecznymi genami. Kiedy tylko dowiedziono bezpieczeństwa eksperymentów, uczeni znieśli wiele ograniczeń stosowania zrekombinowanego DNA. Surowe reguły nadal jednak obowiązują w pewnych dziedzinach badań nad rekombinacją DNA: tam gdzie zagrożenia są znane lub potencjalne skutki oddziaływania na środowisko wciąż niewiadome.