Genetyka

Chronogeny są genami regulującymi przebieg rozwoju w czasie. Badacze zidentyfikowali recesywne allele, które sprawiają, że różnicowanie się pewnych komórek następuje wcześniej niż normalnie w rozwoju. Dominujące allele tych samych genów opóźniają zaś te procesy. Chronogeny mogą więc być nadrzędnymi przełącznikami, które kontrolują kolejność procesów rozwojowych. W rozwoju C. elegans zdarza się, że komórki giną w wyniku apoptozy wkrótce po powstaniu. Apoptoza, rodzaj programowanej śmierci komórki, jest naturalna w organizmach zarówno roślin, jak i zwierząt. Na przykład w dłoni płodu człowieka początkowo wszystkie palce są połączone fałdem skórnym, którego komórki później ulegają apoptozie, uwalniając palce. U C. elegans, podobnie jak u innych organizmów, apopoza pozostaje pod kontrolą genetyczną. W 1986 r. amerykański genetyk Robert Horvitz odkrył mutanty tego gatunku, które nie tracą komórek wskutek apoptozy. Podobne geny wpływające na proces apoptozy odkryto następnie u innych organizmów, w tym u człowieka. Geny te kodują enzymy proteolityczne, zwane u ssaków kaspazami, aktywne we wczesnych stadiach apoptozy. Procesy molekularne wywołujące apoptozę są przedmiotem intensywnych badań, których wyniki rzucają nowe światło na starzenie się i śmierć komórek. Robert Horvitz i dwaj brytyjscy uczeni: Sydney Brenner i John Sulston otrzymali w 2002 r. Nagrodę Nobla za badania nad genetyczną regulacją rozwoju narządów i apoptozą u C. elegans. Sulston był jednym ze studentów Brennera. Prześledził tworzenie się z jednego zapłodnionego jaja 959 komórek dorosłego nicienia oraz zauważył, że niektóre z nich giną podczas normalnego rozwoju.