Genetyka

Bariery prezygotyczne to mechanizmy izolacji rozrodczej, które nie dopuszczają do zapłodnienia. Gamety męskie i żeńskie nie spotykają się, nie powstają więc zygoty mieszańcowe. Bariery prezygotyczne obejmują izolację czasową, izolację siedliskową, izolację behawioralną, izolację mechaniczną i izolację gametyczną. Niekiedy między dwiema populacjami nie dochodzi do wymiany genetycznej, ponieważ rozmnażają się one w różnych porach doby lub roku. Jest to izolacja czasowa. Na przykład zasięgi dwóch bardzo podobnych gatunków muszek owocowych Drosophila pseudoobscura i D. persimilis pokrywają się, ale gatunki te się nie krzyżują. D. pseudoobscura jest aktywna rozrodcze po południu, natomiast D. persimilis - rano. Pokrywające się zasięgi mają też dwa gatunki północnoamerykańskich żab - leśna, rozradzająca się zwykle pod koniec marca i na początku kwietnia, kiedy temperatura wody wynosi 7,2° C, oraz lamparcia, godująca w połowie kwietnia, kiedy temperatura wody wynosi 12,8° C. Dwa blisko spokrewnione gatunki występujące w tym samym rejonie geograficznym zwykle żyją i rozmnażają się w różnych siedliskach. Dochodzi wówczas do izolacji siedliskowej. Na przykład pięć gatunków północnoamerykańskich małych ptaków owado-żernych zwanych empidonkami ma niemal identyczny wygląd i pokrywające się zasięgi, ale w okresie rozrodczym każdy z nich pozostaje w typowym dla siebie siedlisku; z tego powodu potencjalni partnerzy z różnych gatunków się nie spotykają.