Genetyka

Specjacja allopatryczna może niekiedy następować dość szybko. Na początku XV w. na Porto Santo - wysepkę u wybrzeży Portugalii - wypuszczono niewielką liczbę królików. Ponieważ na wyspie nie było żadnych konkurentów ani drapieżników, króliki mnożyły się bez przeszkód. Na początku XIX w. wyraźnie różniły się od europejskich przodków: były o połowę mniejsze, inaczej ubarwione i prowadziły bardziej nocny tryb życia. Co ważne, próby kojarzenia królików z Porto Santo z królikami z sąsiedniego lądu się nie powiodły. Wielu biologów uznało, że w ciągu 400 lat - skrajnie krótkim czasie w historii ewolucyjnej - wyewoluował nowy gatunek królika. Nie wszyscy biolodzy zgadzają się jednak z poglądem, że królik z Porto Santo jest nowym gatunkiem. Wątpliwości wywołane zostały przez wyniki niedawno przeprowadzonego eksperymentu nad krzyżowaniem i przez zastosowanie spornej definicji gatunku. We wspomnianym doświadczeniu noworodki królików z Porto Santo oddano zastępczym matkom, którymi były dzikie króliki śródziemnomorskie. Okazało się, że młode po osiągnięciu dojrzałości kojarzyły się skutecznie z królikami śródziemnomorskimi, dając zdrowe płodne potomstwo. Zdaniem niektórych biologów wyniki tego eksperymentu dowodzą, że króliki z Porto Santo nie są odrębnym gatunkiem, a tylko populacją w toku specjacji, tak jak omówione wyżej wiewiórki z płaskowyżu Kaibab. Inni naukowcy uważają, że królik z Porto Santo jest odrębnym gatunkiem, ponieważ w warunkach naturalnych nie krzyżuje się z innymi królikami, a do kojarzenia z królikiem śródziemnomorskim doszło dopiero wtedy, gdy zachowanie młodych uległo zmianie w wyniku odchowu w sztucznych warunkach.