Genetyka

Kłopot z biologicznym pojęciem gatunku polega m.in. na tym, że można go stosować tylko do organizmów rozmnażających się płciowo. Te, które nie rozmnażają się płciowo, nie kojarzą się ze sobą, a więc nie można mówić w ich przypadku o izolacji rozrodczej. Organizmy takie, podobnie jak wymarłe, klasyfikuje się na podstawie budowy lub cech biochemicznych. Inną potencjalną trudnością stosowania biologicznej definicji gatunku jest to, że osobniki zaliczone do odrębnych gatunków niekiedy mogą kojarzyć się ze sobą i wydawać potomstwo. Niektórzy biolodzy zamiast pojęcia gatunku biologicznego stosują pojęcie gatunku ewolucyjnego. W tym ujęciu dana populacja zostanie uznana za odrębny gatunek, jeśli podlegała ewolucji dostatecznie długo, aby pojawiła się statystycznie istotna różnica w cechach diagnostycznych. Pojęcie to ma tę zaletę, że jest sprawdzalne. Wielu biologów nie chce jednak zrezygnować z biologicznego pojęcia gatunku, m.in. dlatego, że pojęcia gatunku ewolucyjnego nie można zastosować wobec grupy taksonomicznej, której historia ewolucyjna nie została dokładnie zbadana. Skutkiem powszechnego przyjęcia definicji gatunku ewolucyjnego prawdopodobnie byłoby też podwojenie liczby nazwanych gatunków, ponieważ wiele blisko spokrewnionych populacji, które zgodnie z biologiczną koncepcją gatunku klasyfikuje się jako podgatunki lub odmiany, w ujęciu ewolucyjnym spełniałoby kryteria przynależności do odrębnych gatunków. Dokładna definicja gatunku pozostaje zatem nieostra. W tej książce stosujemy biologiczne pojęcie gatunku.