Genetyka

Jak widzieliśmy, dobór naturalny często eliminuje z populacji allele niekorzystne, natomiast utrzymuje korzystne. Niekiedy jednak pomaga utrzymać różnorodność genetyczną populacji, łącznie z allelami, które w stanie homozygotycznym są niekorzystne. Dzieje się tak np., gdy heterozygota -Aa - odznacza się lepszym dostosowaniem niż każda z homozygot -Aa lub aa. Zjawisko to, określane jako przewaga (uprzywilejowanie) heterozygot, obrazuje u ludzi korzyść selekcyjna heterozygot będących nosicielami allelu sierpowatości krwinek. Zmutowany allel anemii sierpowatej daje zmienioną hemoglobinę, która deformuje czerwone krwinki tak, że przybierają kształt sierpa. Powoduje to wzrost niebezpieczeństwa tworzenia się zatorów w naczyniach włosowatych oraz niszczenia krwinek w wątrobie, śledzionie czy szpiku kostnym. Ludzie, którzy są homozygotami pod względem allelu sierpowatości, umierają zwykle w młodym wieku w razie braku pomocy medycznej. Osobniki heterozygotyczne mają zarówno allel normalny, jak i allel zmienionej hemoglobiny. Osoby heterozygotyczne są oporniejsze na pewien typ malarii niż te, które są homozygotami pod względem alleli normalnej hemoglobiny. U heterozygoty każdy allel wytwarza specyficzny dla siebie rodzaj hemoglobiny, a czerwone krwinki zawierają oba jej rodzaje w prawie równej ilości. Krwinki te nie tylko odkształcają się mniej niż zawierające tylko hemoglobinę warunkowaną przez allel Hbs, ale są również bardziej oporne na inwazję pasożyta powodującego malarię i żyjącego w erytrocytach niż krwinki zawierające wyłącznie hemoglobinę normalną.